خمیازه ، مغز و سیستم ایکس

چند روز پیش مطلبی در مورد سیستم خنک کننده مغز منتشر شد و اینکه  مصرف سیگار و مواد مخدر باعث می شود تا خون غلیظ شود و در ادامه با تنگ شدن رگ ها ، عملیات خون رسانی به مغز با اختلال روبرو شود . یکی دیگر از نتایج این وضعیت این است که سیستم خنک کننده مغز که با هزاران کیلومتر مویرگ ، مغز را خنک می کند ، نمی تواند کار خود را به درستی انجام  دهد و در نتیجه دمای مغز بالا می رود  .

حال بینیم رفلکس مغز یا ستاد فرماندهی مرکزی بدن در برابر این وضعیت چیست ؟

 بر اساس نتایج یک پژوهش محققان دریافتند که خمیازه کشیدن باعث می شود که دمای مناسب مغز حفظ شود که در این روند سینوس ها نقش مهمی را ایفا می کنند.

بقیه در ادامه مطلب

ادامه نوشته

سیستم خنک کننده مغز

وقتی یکصد میلیارد نرون در مغز فعالیت الکتریکی و شمیمیایی دارند دمای مغز چقدر است ؟

سیستم خنک کننده مغز ؛

ادامه نوشته

اتورفین - Etorphine

ماده مخدر اتورفین Etorphine با نامهای ایمبولین  Immbolin یا M 99 در صنعت داروسازی، یک ماده نیمه مصنوعی است که قدرت ضد دردش 1000 تا 3000 برابر قوی تر از مورفین است، که در تزریق زیر جلدی تا 80000 برابر قوی تر از مورفین می باشد. برای اولین بار در سال 1960 از اوریپاوین Oripavine  تهیه شد (اوریپاوین به صورت کلی در خشخاش معمولی وجود ندارد و در نوعی از خشخاش های خاص موجود است که یک نوع آن خشخاش برک تیاتوم  Papaver bracteatum است.) بعدها توسط پروفسور کنت در شرکتی در ادینبورگ دوباره سازی شد. این ماده را از تبائین هم تولید و استخراج میشود.

این ماده مخدر به سادگی و از تبائین و یا کدئین ساخته می شود اگر میزان مورفین تریاک را 10 در صد حساب کنیم 1 گرم اتورفین برابر با نشئگی 100 کیلو تریاک است .و یا معادل با 30 کیلو هروئین خالص است.

از این ماده برای بیهوش کردن ومتوقف کردن فیل ها، زرافه ها و دیگر پستانداران عظیم الجثه استفاده میشود. و تنها برای مصارف دامپزشکی قابل استفاده و در دسترس است و توزیع آن به شدت توسط قوانین دولتی کنترل میشود. استفاد از این ماده برای حیوانات آزمایشگاهی یا حیوانات خانگی حتی در دوز پایین منجر به نوعی جنون میشود که در بعضی مواقع در برخی کشورها به حیوانات بازی (خروس بازی یا سگ بازی) داده میشود که در مسابقات زیرزمینی با یکدیگر بجنگند.

مصارف دیگر این ماده برای اسب های مسابقه ای است که آسیب دیده اند، با تزریق دوز بسیار پایین حیوان می تواند روی پای خود بایستد و با آگاهی نسبت به اطراف در مدت زمان نسبتا کوتاهی با سرعت بیشتری به کار خود ادامه دهد.

پادزهر این ماده دیپره نورفین Diprenorphine M5050 است که مصرف 1.3 برابر دوز مصرفی اتورفین آن که اثر آنتاگونیستی در برابر گیرنده های این ماده دارد و اثرات اتورفین را عکس میکند، به همین دلیل این پادزهر همیشه به دامپزشکان عرضه میشود تا در مواقع لزوم استفاده شود.

از هم خانواده های دارویی یا مشابهات اش میتوان به دی هیدرو تورفین Dihydroetorphine اشاره کرد، که از این ماده به عنوان مسکن برای انسان ها در چین استفاده میشود، و ادعا میشود که کمتر از مواد مخدر سنتی عادت آور است، که البته صحت آن هنوز تایید نشده است.

برگردان فارسی از Erowid.org

آنابولیک استروئیدها (مواد نیروزای ورزشی)

آنابولیک استروئیدها مواد ترکیبی شبیه به هورمون جنسی مردانه )هورمون تستوسترون( می باشد که به صورت خوراکی و یا تزریقی استفاده میشوند. برخی از افراد، به خصوص ورزشکاران، از استروئید آنابولیک ها برای ساخت عضله و بهبود عملکرد فیزیکی در انجام حرکت های ورزشی سوء استفاده میکنند. سوء استفاده از استروئیدهای آنابولیک می تواند به مشکلات سلامتی جدی منجر شود، که برخی از آنها غیر قابل برگشت است.

اثرات: اثرات عمده سو استفاده از استروئید میتواند شامل : آسیب های شدید به کبد، یرقان، حبس مایعات در بدن، فشار خون بالا و افزایش کلسترول مضر باشد.

همچنین در مردان خطر ابتلا به کوچک شدن بیضه ها، طاسی، بزرگ شدن نوک و حجم سینه ها و ناباروری.

در زنان : خطر رشد موها در صورت، تغییرات قاعدگی، کچلی (شکل مردانه) و کلفتی صدا

در نوجوانان : توقف در رشد قد بطور دائمی، تسریع تغییرات بلوغ و جوش و آکنه شدید.

برگردان فارسی از وبسایت : http://www.drugabuse.gov

عملکرد کوکائین و برخی مواد مخدر دیگر بر روی سیستم پاداش مغز

کوکائین هارمونی فعالیت دوپامین ها را در مغز تغییر میدهد، مناطق غنی از دوپامین در مغز که نواحی غشا طبیعی شکمی(ventral tegmental area) ، هسته اکومبنس (the nucleus accumbens)  و هسته دمی شکل (the nucleus caudate)  که به این مناطق، مجموعا مسیر پاداش reward pathway گفته میشود.

دوپامین های آزاد شده در فضای پیش سیناپسی جریان دارند و توسط گیرنده های دوپامین جذب میشوند، دوپامین های اضافی هم توسط قسمتی که برای جذب مجدد دوپامین های اضافی است جذب شده و قضای هسته سیناپس قبلی برمیگردند. همینطور که در عکس هم مشاهده میکنید، کوکائین با راهیابی به این منطقه، در ابتدا باعث تحریک تولید کننده های دوپامین میشود و دوپامین بیشتری در مغز تولید میگردد و سپس بر روی ناقل های باز جذب دوپامین اضافی قرار میگیرند و موجب عدم باز جذب دوپامین موجود در فضای بین سیناپسی میگردد.

این عمل مانع حذف دوپامین از شکاف سیناپسی و تخریب متعاقب آنها توسط مونو آمینو اکسیداز در پایانه های عصبی میگردد، دوپامین در فضای بین سیناپسی باقی میماند و برای اتصال به گیرنده های خود بر روی غشا سیناپسی موجب تولید پالسهای عصبی بیشتر میشود. این افزایش فعالیت مسیر پاداش دوپامینرژیک منجر به احساس سرخوشی و اصطلاح high بودن در مصرف کوکائین میشود.

برگردان فارسی از وبسایت:http://www.cnsforum.com

مواد مخدر پی سی پی Phencyclidine - PCP

پی سی پی (فنسی کلایدین) در سال 1950 میلادی به عنوان داروی بیهوشی مورد استفاده قرار گرفت و به علت حالت آشفتگی ، توهمات و رفتارهای غیر عادی بیماران تحت درمان با این ماده، استفاده از این ماده در سال 1965 درمسائل پزشکی ممنوع اعلام شد. و به صورت مشروع فقط بر روی حیوانات بزرگ و عظیم الجثه مثل فیل استفاده میشود.

استفاده از این دارو بخاطر اثرات آرام بخش و بی حس کننده و خلسه مانند و نوعی احساس خارج شدن از بدن یا جسم فرد مصرف کننده، رواج یافت و فروش غیر قانونی این ماده مخدر در اغلب کشورها رواج دارد. نام های خیابانی آن عبارتست از: غبار فرشته angel's dust - اوزون ozone - سوخت موشک rocket Fuel  و ...

این دارو را با ماری جوانا یا گراس هم ترکیب میکنند و با نام killer joints و crystall superglass به فروش میرسانند. که اخیرا این نوع ترکیبی از این ماده مخدر به وفور در ایران یافت میشود و جایگزین حشیش در بین جوانان شده است.

PCP پودری کریستالی و سفید رنگ است که به راحتی در الکل و آب حل میشود و طعم تلخ شیمیایی دارد، به راحتی با رنگ مخلوط میشود و در غالب قرص، کپسول و پودرهای رنگی وارد بازار میشود، نوع دیگر آن هم به برگ های پونه نعناع و برگهای ماری جوانا اضافه شده و مورد استفاده قرار میگیرد.

از اثرات کوتاه مدت این ماده میتوان به گر گرفتگی، تعریق شدید، اضطراب، ترس، وحشت، پارانویا،وسواس در رفتار، ولع در مصرف، بی حسی فیزیکی و همچنین تحریف از زمان و مکان اشاره کرد. نوع تداخل این ماده در سیستم عصبی مرکزی  central nervous system شبیه به مصرف توام الکل و بنزودیازپین ها میباشد.

استفاده طولانی مدت این دارو میتواند به از دست دادن حافظه، اشکال در صحبت کردن و تفکر و افسردگی و اضطراب همیشگی منجر شود.

استعمال بیش از حد از این دارو میتواند منجر به تشنج، کما، هایپرترمیا و در نهایت مرگ شود.

برگردان فارسی از وبسایت  http://www.nationalantidrugstrategy.gc.ca  ومنابع National Institute on Drug Abuse (NIDA), Community Epidemiology Work Group (CEWG), Drug Enforcement Agency (DEA), and Occupational Safety and Health Administration (OSHA)

ماده مخدر دکسترومتورفان

دکسترومتورفان (به انگلیسی: Dextromethorphan)، دِکس (DEX) یا DXM یک داروی ضدسرفه است. دکسترومتورفان داروی بدون نسخه می‌باشد و به اشکال قرص، شربت و قطره تولید می‌شود. با مصرف بیش از حداکثر دُز دارویی، دکسترومتورفان به عنوان یک مادهٔ توهم‌زا عمل می‌نماید که عملکردی مشابه عملکرد کتامین و فن‌سیکلیدین دارد.

دارو از راه خوراکی به‌خوبی جذب می‌شود و با اثر مستقیم روی مرکز سرفه در بصل‌النخاع، موجب تضعیف واکنش سرفه می‌گردد. دکسترومتورفان به‌میزان وسیعی در کبد متابولیزه و به متابولیت فعالی به‌نام دکستروفان تبدیل می‌شود که از طریق کلیه‌ها دفع می‌گردد؛ اما متابولیسم کبدی پزودوافدرین ناقص بوده و حدود ۵۵ الی ۷۵ درصد آن به‌صورت تغییر نیافته از راه ادرار دفع می‌گردد.

این دارو در رفع حالات التهابی دستگاه فوقانی از جمله رینیت آلرژیک، التهاب حاد یا تحت‌ِحاد سینوس‌ها، خروسک، التهاب حاد گوارش میانی والتهاب نای و نای‌ژه و نیز تسکین علامتی سرفه‌هایِ خشکِ ناشی از گلودردِ خفیف و تحریک ناشی از سرماخوردگی، به کار می‌رود.

 

ترکیبات دکسترومتورفان به شکل گسترده‌ای برای جلوگیری از سرفه‌های سرماخوردگی در داروهای ضدسرفه به‌کار می‌رود؛ همچنین موارد دیگری از استفاده این دارو در تسکین درد برای کاربردهای روان‌شناسی نیز پیدا شده‌است. این دارو در ایران به صورت شربت همراه با پزودوافدرین که خاصیت ضد احتقانی دارد با نام دکسترومتورفان-پی نیز تولید می‌گردد.

مصرف دکسترومتورفان می‌تواند موجب بروز عوارض جانبی زیر شود:

خارش ، حالت تهوع ، خواب‌آلودگی ، سرگیجه ، استفراغ ، تارشدن دید ، بزرگ‌شدن مردمک ، تعرق ، تب ، افزایش فشارخون ، تنفس کم‌عمق ، اسهال ، حفظ ادرار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ماده مخدر ناس

ناس یا نسوار نام یک ماده گیاهی اعتیادآور است، سبزرنگ است و از برگ تنباکو گرفته می‌شود.

 

ناس، برگ خشک از نوع تنباکو که آن را نرم می‌کوبند و با اندکی آهک مخلوط کرده در جلو دهان میان لب و دندان می‌ریزند. نسوار پس از ساخته شدن سبز رنگ می‌شود. ناس بیشتر در افغانستان کشت می‌شود و مردم مناطق ایران، بیشتر مناطق افغانستان و پاکستان و قسمت‌هایی از هند، ترکمنستان، تاجیکستان و ازبکستان از نسوار استفاده می‌کنند. در سوئد و نروژ از آنجاکه استعمال دخانیات در اماکن عمومی منع قانونی دارد مصرف ناس به شدت افزایش یافته‌است.

استفاده از نسوار را نسوار انداختن می‌گویند و مصرف‌کننده ناس را نیز "ناسی" یا ناس‌کش گویند . نسوار یاهمون ناس در جاییی که استفاده میشود (زیر زبان...)بشدت میسوزاند.

 

عوارض : دردفعات اول عوارض آن عبارت است ازاحساس سرگیجه و سردرد و تهوع وسایرعوارض استفاده مدید از ناس شامل از دست دادن تعامل رفتاری و حرکتی، ایجاد حرکات غیر طبیعی در چشم‌ها، تغییرات محسوس در فشار خون، افزایش ضربان قلب، دندان قروچه، لرزش، اختلال در خواب، وابستگی روحی و روانی، بیماری‌های لثه و سرطان لثه، سرطان حنجره و روده بزرگ، نارسایی‌های کلیوی است.

منبع : ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد